Ξεκίνημα καριέρας…
Τηλεόραση ξεκίνησα να κάνω από το 1993 μέχρι και το 2004. Ξεκίνησα με την ελεύθερη ραδιοφωνία στην Πάφο με το ιστορικό Ράδιο Κινύρας και το επίσης ιστορικό Ράδιο Πάφος. Παράλληλα με το επάγγελμα που είχα επιλέξει τότε, ήμουν υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων σε 5άστερο ξενοδοχείο στην Πάφο. Φεύγοντας από την Πάφο πήρα και την πρώτη μου βάφτιση με το ραδιόφωνο, το οποίο είναι μαγεία. Όσοι έχουν αυτή την εμπειρία σίγουρα δεν την ξεχνούν. Τότε είχα πρόταση από το ΡΙΚ όπου και έμεινα για ένα χρόνο. Eκει ήμουν σαν συνεργάτης και έκανα διάφορα πράγματα. Δούλεψα με τον αείμνηστο Άκη Μελετίου. Με βοήθησαν και πολλοί άλλοι καλοί συνάδελφοι. Έκανα υποτιτλισμό ταινιών και υπεύθυνη δορυφόρου στέλνοντας τα προγράμματα στο εξωτερικό. Μετά επειδή ήθελα να ασχοληθώ και με την παρουσίαση δελτίου ειδήσεων ξεκίνησα παράλληλα και τη δημοσιογραφία. Επειδή στο ΡΙΚ δεν μου δόθηκε η ευκαιρία, έκανα κάποια δοκιμαστικά στο Sigma και μου είπαν να ξεκινήσω όσο πιο άμεσα μπορούσα.
Αποχώρηση από τα ΜΜΕ…
Mετά από μια δεκαετία περίπου αποφάσισα να αποχωρήσω για κάποιους προσωπικούς λόγους και βρήκα την ευκαιρία να πάω στο γραφείου Τύπου του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού. Ξεκίνησα να δουλεύω αντίθετα πια αφού είχα πλέον τους συναδέλφους απέναντι μου γνωρίζοντας και τι θέλουν ακριβώς γιατί άμα είσαι δημοσιογράφος καταλαβαίνεις όταν σου ζητούν κάποιες πληροφορίες. Είμαι εκεί λοιπόν γράφοντας κάποια Δελτία Τύπου, μιλώντας με τους δημοσιογράφους, ενημερώνοντας τους διευθυντές και τον πρόεδρο και κάνοντας κάποιες ομιλίες. Στο ενδιάμεσο αυτής της πορείας γνώρισα και την Ζέτα Αιμιλιανίδου η οποία με πήρε στο Υπουργείο Εργασίας όπου ήταν υπουργός και έμεινα εκεί δέκα χρόνια. Μετά τον χαμό της και την αλλαγή της κυβέρνησης επέστρεψα πίσω στο Υφυπουργείο Τουρισμού.
Η άποψη της για τα ΜΜΕ σήμερα,,,
Πιστεύω ότι τα ΜΜΕ έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ ως τομέας τα τελευταία χρόνια αλλά και με πολλές επιλογές, πολύ περισσότερες από αυτές που είχαμε εμείς όταν ξεκινούσαμε. Δυστυχώς όμως πιστεύω ότι πολλά μέσα δεν δουλεύουν στο μέγιστο επαγγελματικό βαθμό. Δηλαδή πρέπει να προσέχεις που απευθύνεσαι για να μάθεις καλύτερα και την είδηση. Εμείς γνωρίζοντας καλύτερα και τα «από μέσα» μπορούμε να ξεχωρίσουμε ποιες είναι οι σωστές ειδήσεις.
Η δημιουργία οικογένειας…
Τον Στέλιο, τον σύζυγο μου τον γνώρισα το 2014 και το 2017 ολοκληρώθηκε η οικογένεια με τον Μιχαήλ μας, η ευλογία μας, που άλλαξε πάλι εντελώς τη ζωή μας. Μας χάρισε ότι δεν είχαμε και πραγματικά είναι η ευλογία μου.
Πως αντιμετώπισε την ασθένεια με την επάρατη νόσο…
Με το τέλος του 2019 ξαφνικά και εντελώς τυχαία μετά από εξέταση ρουτίνας η γυναικολόγος μου αντιλαμβάνεται ότι κάτι υπάρχει στη κοιλιακή μου χώρα που πρέπει να εξεταστεί περισσότερο και έτσι μπήκα στη διαδικασία να κάνω όλες τις απαραίτητες εξετάσεις για να βγει το πόρισμα ότι είχα λέμφωμα υψηλής κακοήθειας και έπρεπε άμεσα, Γενάρη του 2020 να ξεκινήσω τις χημειοθεραπείες. Μέσα απ’ αυτό αλλάζεις εντελώς τρόπο σκέψης, ποιες είναι οι προτεραιότητες σου, τι έχει σημασία για σένα και τι πρέπει από δω και μπρος να κάνεις και με τι πρέπει να ασχολείσαι. Γιατί πραγματικά ήταν μια δεύτερη ευκαιρία ζωής για μένα και αυτό δεν το ξεχνώ ποτέ. Και σου λέω, εντελώς αληθινά, ότι για μένα είναι πρωτίστως η οικογένεια μου, να είμαστε καλά και όσο μπορώ να βοηθώ ανθρώπους με παρόμοια προβλήματα μέσα από τις δικές μου δυνάμεις. Μπορώ πια να καταλάβω περισσότερο τις λέξεις πονώ, δεν μπορώ άλλο, πεινώ, μου λείπει το παιδί μου… Μέσα απ’ αυτά νιώθω περισσότερο τους ανθρώπους και γι’ αυτό όσο μπορώ, ότι μπορώ, μέσα από τις δικές μου δυνάμεις το κάνω.
Η συμβουλή που δίνει σε θέματα υγείας…
Θα συμβούλευα, όπως συμβουλεύω και πολλές φίλες που δυστυχώς μέσα από τη καθημερινότητα και τη ρουτίνα ξεχνάμε τα σημαντικότερα και το κεφάλαιο Υγεία, πρωτίστως είναι η πρόληψη. Να μην ξεχνάμε να κάνουμε τους ελέγχους μας, να μην ξεχνάμε εμείς οι γυναίκες κυρίως τους ελέγχους μας επειδή περνούμε αρκετά και πρέπει να βλέπουμε τον εαυτό μας ώστε να μπορούμε και εμείς να προσέχουμε τους υπόλοιπους γιατί εξαρτώνται πολλοί από εμάς. Γι’ αυτό ΠΡΟΛΗΨΗ με κεφαλαία γράμματα.
Όλοι μας χρωστάμε ένα ευχαριστώ και η Αντιγόνη Λουκά λέει ευχαριστώ…
Θέλω να πω ευχαριστώ πρώτα απ’ όλα στον σύζυγο μου γιατί ήταν βράχος και από τη στιγμή που μας είχε πει ο γιατρός ότι πάνω απ’ όλα η ψυχολογία πρέπει να είναι στο 100%, ήταν εκεί, με στήριζε και με το χιούμορ του το αστείρευτο ήταν εκεί, πραγματικά βράχος. Θέλω να ευχαριστήσω και το γιούδιν μου που ήταν τότε μόλις 3 χρόνων και με τις προσευχούλες του μου έδινε μεγάλη δύναμη. Μεγάλο ευχαριστώ οφείλω επίσης στη μητέρα μου, στα πεθερικά μου, που με βοηθούσαν με το μωρό γιατί χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσα. Ήταν μια δύσκολη εποχή και με το πήγαινε έλα στο ογκολογικό κάποιος έπρεπε να ήταν μαζί του. Ευχαριστώ φυσικά οφείλω και σε όλους τους γιατρούς που ήταν κοντά μου όπως ο Αγαθοκλέους στο ογκολογικό, ο Δανός, η Νίκη Κρασιά. Όλοι ήταν δίπλα μου κατά τη διάρκεια όλης αυτής της περιπέτειας της υγείας μου.