- Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ένας κοινός τύπος καρκίνου που μπορεί να οδηγήσει σε κακή έκβαση της υγείας.
- Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη σχετικά με τους παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του παχέος εντέρου και τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι για να μειώσουν τον κίνδυνο.
- Τα δεδομένα από μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση υψηλότερων ποσοτήτων λευκού ψωμιού και αλκοόλ συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.
- Αντίθετα, βρήκαν ότι η υψηλότερη πρόσληψη φυτικών ινών, ασβεστίου, μαγνησίου, φωσφόρου και μαγγανίου συσχετίστηκε με μειωμένο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.
Ο καρκίνος εμφανίζεται σε διάφορους τύπους που οι ειδικοί εξακολουθούν να μην κατανοούν πλήρως. Αν και η έρευνα για τον καρκίνο έχει προχωρήσει πολύ, δεν είναι πάντα σαφές γιατί μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν συγκεκριμένους τύπους καρκίνου.
Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ένας τύπος καρκίνου που μπορεί να είναι σοβαρός και μερικές φορές θανατηφόρος. Οι ειδικοί εξακολουθούν να αναζητούν τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nutrients εξέτασε τον κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου που σχετίζεται με την πρόσληψη ορισμένων τροφών και θρεπτικών συστατικών.
Αναλύοντας δεδομένα από περισσότερους από 118.000 συμμετέχοντες, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση αλκοόλ και λευκού ψωμιού συσχετίστηκε με υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου, ενώ η κατανάλωση υψηλότερων ποσοτήτων φυτικών ινών και θρεπτικών συστατικών όπως το ασβέστιο συσχετίστηκε με μειωμένο κίνδυνο.
Περισσότερες έρευνες θα βοηθήσουν στην επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων και ενδεχομένως θα οδηγήσουν σε καθοδήγηση στην κλινική πράξη.
Καρκίνος του εντέρου: Ποιες τροφές μπορεί να είναι προστατευτικές;
Οι ερευνητές της συγκεκριμένης μελέτης ήθελαν να καταλάβουν περισσότερα για το πώς η πρόσληψη τροφής και θρεπτικών συστατικών συνέβαλε στον καρκίνο του παχέος εντέρου. Σημειώνουν ότι ορισμένα τρόφιμα και θρεπτικά συστατικά ενέχουν κίνδυνο που οι άνθρωποι μπορούν να τροποποιήσουν, καθιστώντας τα ένα σημαντικό τομέα έρευνας.
Για τη διεξαγωγή της ανάλυσής τους, χρησιμοποίησαν δεδομένα από τη Biobank του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία παρέχει σημαντικές πληροφορίες. Εξέτασαν τη σχέση μεταξύ 139 τροφών και θρεπτικών συστατικών και του κινδύνου καρκίνου του παχέος εντέρου. Εξέτασαν επίσης πώς αυτός ο κίνδυνος αλληλεπιδρά με τη γενετική ευαισθησία στον καρκίνο του παχέος εντέρου.
Συνολικά, οι ερευνητές συμπεριέλαβαν 118.210 συμμετέχοντες και παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες για σχεδόν 13 χρόνια κατά μέσο όρο. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, υπήρξαν 1.466 περιπτώσεις καρκίνου του παχέος εντέρου.
Οι ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα για την κατανάλωση τροφίμων μέσω 24ωρων διατροφικών ερωτηματολογίων. Όλοι οι συμμετέχοντες στην ανάλυση ολοκλήρωσαν τουλάχιστον δύο 24ωρες διαδικτυακές διατροφικές αξιολογήσεις. Απέκλεισαν συμμετέχοντες που είχαν ήδη καρκίνο του παχέος εντέρου κατά την έναρξη.
Προσάρμοσαν την ανάλυση με βάση πολλές συμμεταβλητές, όπως το επίπεδο εκπαίδευσης, το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου, τον δείκτη μάζας σώματος και τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας.
Οι ερευνητές μπόρεσαν επίσης να δημιουργήσουν βαθμολογίες πολυγονιδιακού κινδύνου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου για τους συμμετέχοντες. Οι βαθμολογίες πολυγονικού κινδύνου βοηθούν στον προσδιορισμό του κινδύνου κάποιου για μια πάθηση με βάση τη γενετική του.
Διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες που ανέπτυξαν καρκίνο του παχέος εντέρου είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, ήταν πιο πιθανό να είναι μεγαλύτερης ηλικίας, να έχουν υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και να συμμετέχουν σε χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας.
Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι το άσπρο ψωμί και το αλκοόλ συνδέονται και τα δύο με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου. Ωστόσο, οι διαιτητικές ίνες, το ασβέστιο, το μαγνήσιο, ο φώσφορος και το μαγγάνιο συσχετίστηκαν με μειωμένο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.
Η μελέτη δεν βρήκε στοιχεία ότι το γενετικό υπόβαθρο των συμμετεχόντων επηρέαζε τον κίνδυνο που σχετίζεται με την κατανάλωση θρεπτικών ουσιών.
Ο Rick Miller, εγγεγραμμένος διαιτολόγος στο King Edward VII’s Hospital, Λονδίνο, στο Ηνωμένο Βασίλειο, και κύριος διαιτολόγος στο Miller & Everton, που δεν συμμετέχει σε αυτή την έρευνα, μοιράστηκε τις σκέψεις του σχετικά με τη μελέτη στο Medical News Today:
«Ένα ενδιαφέρον εύρημα ήταν ότι οι συγγραφείς ανέφεραν ότι το λευκό ψωμί, το οποίο θα μπορούσε να οριστεί ως εξαιρετικά επεξεργασμένο τρόφιμο, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, σε σχέση με το αλκοόλ. Οι συγγραφείς είδαν επίσης μια αντίστροφη συσχέτιση κινδύνου με την πρόσληψη διαιτητικών ινών, η οποία ήταν ίση με τη μείωση κινδύνου που παρατηρήθηκε με την πρόσληψη μαγγανίου».
Διαφορετικοί σύλλογοι για γυναίκες
Ο αντίκτυπος αυτών των κινδύνων μπορεί να είναι διαφορετικός για τους άνδρες και τις γυναίκες.
Η μελέτη ανέφερε ότι, «[στις] γυναίκες, κανένας διατροφικός παράγοντας δεν συσχετίστηκε σημαντικά με τον κίνδυνο CRC [καρκίνου του παχέος εντέρου] μετά από πολλαπλές διορθώσεις».
Ο Δρ. Brian Black, πιστοποιημένος οστεοπαθητικός ιατρός που ειδικεύεται στην οικογενειακή ιατρική και την επείγουσα ιατρική, που δεν συμμετέχει σε αυτή τη μελέτη, σημείωσε ότι τα ευρήματά της «[υποστηρίζουν] την υπάρχουσα βιβλιογραφία που ενισχύει το σώμα των αποδεικτικών στοιχείων ότι το αλκοόλ και το λευκό ψωμί συνδέονται θετικά με το παχέος εντέρου κίνδυνοι καρκίνου».
«Αυτά ταιριάζουν σε μια ευρύτερη κατανόηση των πιθανών αρνητικών επιπτώσεων της δίαιτας με υψηλή περιεκτικότητα σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες και της σχέσης τους με τον κίνδυνο καρκίνου», πρόσθεσε.
«Αυτή η μελέτη θα υποστήριζε ειδικά την πρόσληψη διαιτητικών ινών, ασβεστίου, μαγνησίου, φωσφόρου και μαγγανίου ως σημαντικούς θετικούς παράγοντες. Αυτή η ανασκόπηση ήταν μια χρήσιμη μελέτη που υποστήριξε την τρέχουσα κατανόηση των κινδύνων που σχετίζονται με τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες και την ανάγκη για μια ποικίλη διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες και μέταλλα. Τα ερωτήματα και οι στόχοι του μπορεί να οδηγήσουν τη μελλοντική έρευνα σε πολυκεντρικές δοκιμές, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από μία ηπείρων, να οδηγήσουν σε συγκεκριμένο προσδιορισμό της γενετικής προδιάθεσης για καρκίνο του παχέος εντέρου ή άλλους καρκίνους».
– Δόκτωρ Μπράιαν Μπλακ
Περιορισμοί μελέτης και συνέχιση της έρευνας
Συνολικά, αυτή η μελέτη προσθέτει γνώσεις σχετικά με πιθανούς παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του παχέος εντέρου. Ωστόσο, θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι περιορισμοί του.
Πρώτον, εστιάζει στον ευρωπαϊκό πληθυσμό, πράγμα που σημαίνει ότι τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι τόσο εφαρμόσιμα σε άλλες ομάδες. Οι συγγραφείς σημειώνουν επίσης ότι ήταν κάπως περιορισμένοι στην ικανότητά τους να εξετάζουν τις ανεξάρτητες επιδράσεις ορισμένων θρεπτικών συστατικών.
Επιπλέον, ορισμένα δεδομένα αναφέρθηκαν από τους ίδιους τους συμμετέχοντες, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε σφάλματα. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι μελλοντικές μελέτες μπορούν να βοηθήσουν στην επιβεβαίωση αυτού που βρήκε αυτή η μελέτη. Θα μπορούσε επίσης να εξετάσει περαιτέρω τη διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών στον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
Ο Μίλερ σημείωσε ότι μελλοντική έρευνα θα μπορούσε επίσης να εξετάσει τη διαφορά μεταξύ φυτικών και ζωικών πηγών ορισμένων θρεπτικών συστατικών και τον μειωμένο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.
«Οι συγγραφείς ανέφεραν επίσης ότι η υψηλή διατροφική πρόσληψη ασβεστίου, μαγνησίου και φωσφόρου συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο [καρκίνου του παχέος εντέρου]», είπε στο MNT.
Οι διαιτητικές πηγές αυτών των βασικών θρεπτικών συστατικών βρίσκονται σε πολλά τρόφιμα τόσο φυτικά (π.χ. σιταριού, όσπρια, ξηροί καρποί, σπόροι) όσο και ζωικής προέλευσης (γαλακτοκομικά προϊόντα, κρέας και οστρακοειδή). Ωστόσο, η σχετική βιοδιαθεσιμότητα αυτών των μικροθρεπτικών συστατικών είναι χαμηλότερη στα φυτικής προέλευσης τρόφιμα και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η μείωση του κινδύνου CRC θα ήταν η ίδια μεταξύ ζωικών και φυτικών πηγών και θα πρέπει να διεξαχθεί μια περαιτέρω παρεμβατική δοκιμή για βεβαιωθείτε αυτό.»
– Ρικ Μίλερ
Ο αντίκτυπος του καρκίνου του παχέος εντέρου
Ο καρκίνος του παχέος εντέρου περιλαμβάνει όλους τους καρκίνους του παχέος εντέρου και του ορθού. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να ξεκινήσει όταν σχηματίζονται πολύποδες στα εσωτερικά τοιχώματα του παχέος εντέρου ή του ορθού. Όπως σημειώνεται από την αξιόπιστη πηγή του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), «ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες».
Οι γιατροί μερικές φορές μπορούν να ανιχνεύσουν νωρίς τον καρκίνο του παχέος εντέρου όταν υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα αποτελεσματικής θεραπείας. Αυτός είναι ο λόγος που δίνεται σημαντική έμφαση στον έγκαιρο έλεγχο για τον καρκίνο του παχέος εντέρου.
Οι ερευνητές ενδιαφέρονται επίσης να κατανοήσουν τους παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την αυξημένη ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου, την κατανάλωση δίαιτας με ελάχιστα φρούτα και λαχανικά και την παχυσαρκία.
Όταν οι ερευνητές κατανοούν περισσότερα σχετικά με τους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου, οι γιατροί μπορούν να συμβουλεύουν καλύτερα τους ασθενείς σχετικά με αλλαγές στον υγιεινό τρόπο ζωής που μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του κινδύνου.